16
مه

iso-ایزو چیست

در عکاسی آنالوگ، ایزو یا (ASA)  تعیین کننده میزان حساسیت فیلم به نور است. شما احتمالا عدد ایزو را روی جعبه فیلم های عکاسی دیده اید (100, 200, 400, 800). هر چه عدد بالاتر می رود نشان دهنده  میزان حساسیت بیشتر فیلم به نور است.

در عکاسی دیجیتال نیز ایزو نشان دهنده میزان حساسیت سنسور دوربین به نور است. از ایزوهای بالاتر در موقعیت های تاریکتر استفاده می کنیم تا بتوانیم از سرعت شاتر بالاتری استفاده کنیم (مثلا هنگامی که می خواهیم در نور کم یک حرکت را  در عکسمان فریز کنیم)

عبارت ISO خود مخفف یک اصطلاح تحت عنوان International Standards Organization است و نرخ ISO همراه با سرعت شاتر و تنظیمات دریچه دیافراگم سه عامل اصلی تعیین کننده‌ی میزان نوردهی به فیلم عکاسی یا سنسور دوربین دیجیتال هستند. نرخ ISO که از ۲۵ تا ۶۴۰۰ (و حتی بیشتر از آن) متغیر است، بیانگر حساسیت به نور است. هرچقدر این عدد کمتر باشد، فیلم یا حسگر تصویر به نور حساسیت کمتری دارد. به همین شکل با بیشتر شدن این مقدار حساسیت به نور بیشتر می‌شود، در نتیجه در محیط‌های تاریک نیز می‌توان انتظار عکس های مناسبی داشت.

 

در مورد فیلم‌های عکاسی باید گفت که پایین بودن عدد ISO به معنی ریزتر و ظریف‌تر بودن دانه‌ها و المان‌های تشکیل دهنده‌ی فیلم نیز بود و در نتیجه تصویر روان و تمیزتری به دست می آمد. به همین منوال فیلم با عدد ISO بالاتر دارای دانه‌های نمکی بزرگ‌تری بود که تصاویر دانه دانه یا زمخت‌تری را به دست می‌داد. در عکسبرداری دیجیتال منطق مشابهی اعمال شده است. هر چقدر عدد ISO پایین‌تر باشد، سنسور تصویر حساسیت کمتری خواهد داشت و در نتیجه تصویر روان‌تر (یکدست‌تر) خواهد بود؛ چرا که نویز دیجیتال کمتری در آن ظاهر خواهد شد. هر چه عدد ISO بالاتر باشد (و حساسیت بیشتر شود) سنسور تصویر قوی‌تر کار خواهد کرد و تصویری دقیق خواهد گرفت که در آن نویزهای دیجیتال (نقاط رنگی رنگی موجود در تصویر) نیز ثبت خواهند شد در اکثر دوربین‌های دیجیتال مقدار ISO استاندارد کمینه ۱۰۰ است، البته برخی از دوربین‌های DSLR دارای ISO 50 یا حتی ۲۵ نیز هستند. نکته دیگر در خصوص دانه‌ها؛ در عکسبرداری غیردیجیتال قدیمی، بسیاری از عکاسان به اشکال خلاقانه و هنرمندانه‌ای از این دانه‌ها برای تاثیرگذاری روی حالت نهایی عکس استفاده می‌کردند. متاسفانه به دلیل ماهیت نویز دیجیتال (که به صورت نقاط تصادفی رنگی در تصویر هستند)، این موارد به شدت نامطلوب به حساب می‌آیند. البته برخی عکاسان راه‌های خلاقانه‌ محدودی برای استفاده از این نویزهای دیجیتال پیدا کرده اند. شاید شما هم دوست داشته باشید به این گروه نادر بپیوندید.
iso camera

اما شاید این سؤال برای شما مطرح شده باشد که در چه شرایطی لازم است تا به ایزو تغییراتی دهیم و باید نکاتی را در رابطه با ایزو بدانیم:

نور: اگر نور کافی نبود باید بدانید که ایزو بالا باید در اولویت قرار بگیرد.

گرین: اگر عکسی بدون نویز می خواهید باید بدانید که ایزو بالا به شما نویزهای زیادی می دهد پس در حین انتخاب ایزو بالا حتماً این موضوع را مد نظر داشته باشید.

سه پایه: در عکاسی با ایزو متوسط و سرعت شاتر پایین شما به سه پایه نیاز دارید، در محیط های تاریک همیشه همراه خود سه پایه داشته باشید.

حرکت: اگر سوژه شما در فضای تاریک متحرک است بدون شک باید از ایزو بالا و سرعت شاتر بالا استفاده کنید.

اگر خود خواسته می خواهید در سطح عکس شما دانه های گرین ایجاد شود و در محیط مورد نظر نور کافی دارید کافی است تا سرعت ایزو خود را بالا ببرید و از دیافراگم بسته استفاده کنید. به این نکته نیز توجه داشته باشید در عکاسی در فضاهای تاریک شما مجبور به بالا بردن ایزو هستند و باید به این نکته توجه داشته باشید که لرزش گیر لنز شما حتما فعال باشد.

در برخی از مکان ها شما حتما باید از ایزو بالا استفاده کنید:

مکان های ورزشی رو بسته: وقتی در حال عکاسی از ورزش هایی در سالن هستید برای اینکه حرکت ورزشکار را به درستی ثبت کنید باید از ایزو بالا و سرعت شاتر بالا استفاده کنید.

کنسرت ها: معمولاً در کنسرت ها فضا تاریک است و بدون شک ایزو بالا بسیار مؤثر است.

گالری ها و مکان های مذهبی: در این مکان ها نیز معمولاً نور زیادی وجود ندارد.

مهمانی ها: اگر در مهمانی ها به ویژه تولد برق ها خاموش شد و شمع روی کیک روشن شد شما باید به سرعت ایزو را بالا ببرید و سرعت شاتر را نیز بالا برده و با دیافراگم متوسط مثل ۸ شروع به عکاسی کنید.

ایزو بخش مهمی از تنظیمات دوربین است که معمولاً نادیده گرفته می شود، درواقع ضلع سوم مثلث عکاسی نیز تکمیل شد و حالا هر سه ضلع یعنی دیافراگم، ایزو و سرعت شاتر را می شناسیم و می توانیم به راحتی با بالا و پایین کردن آن ها خلاقیت های بی شماری در عکس های خود به وجود بیاوریم.

جمع‌بندی

حساسیت حسگر تصویر به نور (ISO) همواره با نوعی سبک و سنگین کردن شرایط همراه است. به عنوان مثال ممکن است نیاز داشته باشید برای پایین نگه داشتن مقدار ISO، از منابع نوری بیشتری استفاده کنید. و اگر با شرایط نوری نامناسب روبرو شدید (مثلا نور کم) یا نیازمند سرعت‌های بالاتر شاتر بودید، باید یک دستی و کیفیت عکس را تا حدودی فدای استفاده از ISO بالاتر کنید. به بیان دیگر ISO را افزایش دهید و خود را برای عواقب آن آماده کنید (نویز دیجیتال)، زیرا راه دیگر (ISO پایین) از دست دادن عکس است.