دوربین فیلم برداری DSLR
21
جولای

چگونه با یک دوربین DSLR حرفه‌ای فیلمبرداری کنیم؟

احتمالا شما هم مثل خیلی از عکاس‌های حرفه‌ای دیگر با این موضوع مواجه شده‌اید که مشتری در زمان انجام کار از شما خواسته باشد از آن‌ها فیلمبرداری کنید. فیلمبرداری ممکن است یک دنیای عجیب و جدید باشد و شما ممکن است خیلی از موقعیت‌های خوب خودتان را رد کرده باشید. برخی از دوربین‌های فیلمبرداری برای عکاسی هم کاملا مناسب هستند و شما می‌توانید از آن‌ها برای خلق ویدیوهای صنعتی و تبلیغاتی استفاده کنید. بنابراین شما می‌توانید با گنجاندن ویدیو در کنار خدماتی که ارائه می‌کنید هم امکانات کسب و کار خودتان را افزایش دهید.

بدون شک فیلبرداری با دوربین DSLR ممکن است خیلی پیچیده‌تر از عکاسی باشد اما شما فقط با رعایت چند گایدلاین ساده و تنظیمات فیلمبرداری دوربین‌ عکاسی می‌توانید ویدیوهای خلاقانه و زیبایی خلق کنید. همچنین با اینکه با گذشت زمان می‌توانید تجهیزات و وسایل بیشتری برای ضبط ویدیو اضافه کنید، با هزینه خیلی کمی می‌توانید تولید ویدیو را آغاز کنید.

در این مقاله ما روی فیلمبرداری با دوربین DSLR نیکون تمرکز داریم اما نکات ذکر شده برای هر نوع دوربین DSLR دیگری هم کاربرد دارد.

دوربین فیلم برداری DSLR

۱) آیا DSLR شما برای فیلمبرداری مناسب است؟

قبل از اینکه هرگونه پروژه‌ی مربوط به فیلمبرداری را قبول کنید باید این سوال را از خودتان بپرسید. عموما هر پروژه‌ای که در آن باید از سوژه‌های در حال حرکت فیلمبرداری کنید (برای مثال عروسی) و به خصوص اگر لازم باشد اتوفوکوس روی برخی سوژه‌های خاص قفل شود برای فیلمبرداری با DSLR مناسب نیست و بهتر است با یک دوربین فیلمبرداری حرفه‌ای این قبیل پروژه‌ها را انجام دهید.

این موضوع به دلیل این است که اتوفوکوس اکثر دوربین‌های DSLR کمی کند است، برخی اوقات با خطا مواجه می‌شود و سر و صدای زیادی هم به همراه دارد. نویز صوتی ناشی از موتور فوکوس داخل بدنه دوربین و/یا لنز آن به وضوح داخل ویدیوهای شما شنیده می‌شود و فیلتر کردن آن هم کار خیلی سختی است. همچنین لنزهایی که در دوربین‌های DSLR مورد استفاده قرار می‌گیرند از قابلیت Power Zoom پشتیبانی نمی‌کنند و در صورتی که در ویدیوهای خودتان به زوم کردن نیاز دارید استفاده از آن‌ها خیلی سخت خواهد بود.

هر پروژه‌ای که به ضبط فیلم‌های بدون وقفه طولانی (بیشتر از ۳۰ دقیقه) نیاز داشته باشد را هم نمی‌توانید با دوربین DSLR انجام دهید زیرا اکثر این دوربین‌ها به ویدیوهای کمتر از ۳۰ دقیقه محدود هستند.دوربین‌های DSLR برای انجام پروژه‌هایی مناسب هستند که جدا کردن سوژه از پس زمینه خیلی مهم است، شما از سوژه‌ها و صحنه‌های ثابت عکاسی می‌کنید و یا صفحه کانونی سوژه خیلی تغییر نمی‌کند و نیازی به جابجایی‌های بهم پیوسته دوربین ندارید.

۲) انتخاب اندازه کادر و فریم ریت

یکی از تنظیمات فیلمبرداری دوربین‌ عکاسی انتخاب اندازه کادر و فریم ریت دوربین است. دوربین DSLR شما احتمالا تعدادی اندازه کادر و فریم ریت مختلف دارد که شما می‌توانید هر کدام از آن‌ها را انتخاب کنید. تعداد زیادی از مشتری‌ها اندازه فریم ۱۹۲۰ * ۱۰۸۰ و فریم ریت ۲۴ یا ۳۰ فریم بر ثانیه را ترجیح می‌دهند. با این تنظیمات دوربین مقدار جزئیات خیلی زیادی را ثبت می‌کند و زمانی که روی صفحه نمایش‌های بزرگ به نمایش گذاشته می‌شود، کاملا حرفه‌ای به نظر می‌رسد. در صورتی که قرار است داخل فیلم‌های ضبط شده توسط شما هرگونه حرکت دوربینی دیده شود، توصیه می‌کنیم از نرخ فریم ۳۰fps استفاده کنید، زیرا بدین ترتیب حرکات دوربین خیلی نرم‌تر از زمانی خواهد بود که با نرخ فریم ۲۴fps فیلمبرداری می‌کنید. مطمئنا در صورتی که دوربین شما توانایی ضبط فیلم‌های ۱۹۲۰ * ۱۰۸۰ با نرخ فریم ۶۰fps را دارد بهتر است که از آن استفاده کنید. البته باید در نظر داشته باشید که با این کار کارت حافظه‌های شما خیلی سریع‌تر پر می‌شوند و به دلیل حجم بالای فایل باید زمان بیشتری را صرف ادیت ویدیو کنید. امروزه ویدیوهای ۴K نیز به شدت در حال محبوب شدن هستند و در صورتی که قصد خرید دوربین جدیدی را دارید بهتر است این موضوع را نیز در نظر داشته باشید.

دوربین فیلم برداری DSLR

۳) تطابق سرعت شاتر و نرخ فریم

برای ضبط ویدیوهای با کیفیت و روان که در آن‌ها تمامی حرکات طبیعی به نظر می‌رسند باید سرعت شاتر و نرخ فریم را با هم تطبیق دهید. این بدین معنی است که برای ضبط ویدیو با نرخ فریم ۲۴fps باید سرعت شاتر را روی ۱/۵۰ ثانیه، برای ۳۰ فریم بر ثانیه سرعت شاتر را روی ۱/۶۰ ثانیه و برای ضبط ویدیوهای ۶۰fps نیز سرعت شاتر را روی ۱/۱۲۵ ثانیه تنظیم کنید.

همچنین می‌تواند از تنظیمات شاتر برای دستیابی به قابلیت‌های خلاقانه‌تری هم استفاده کنید. برای مثال عکاسی با سرعت شاترهای آهسته‌تر باعث افزایش تاری تصویر می‌شود و باعث خواهد شد ویدیوهای شما خیالی‌تر به نظر برسند اما افزایش سرعت شاتر ممکن است باعث شود ویدیوهای واضح‌تر و برخی اوقات متقاطع‌تری داشته باشید.

حرکت دادن یا چرخاندن دوربین در زمان استفاده از سرعت شاترهای سریع‌تر یا آهسته‌تر باعث تقویت این افکت‌ها خواهد داشت. با این وجود برای اکثر ویدیوهای تجاری از سرعت شاتر/فریم ریت استاندارد استفاده خواهد شد.

۴) تنظیمات دوربین

تنظیمات فیلمبرداری دوربین‌ عکاسی موضوع خیلی مهمی است که زمان عکاسی باید رعایت کنید. برخلاف عکاسی، برای فیلمبرداری با دوربین DSLR شما همیشه امکان استفاده از فرمت Raw را ندارید. به فایل‌های ویدیو به عنوان یک مجموعه عکس JPEG فکر کنید که به هم چسبیده‌اند. به همین خاطر تنظیم فایل‌های ویدیویی کار سخت‌تری است زیرا شما اطلاعات دیجیتالی خیلی کمتری برای کار کردن در اختیار دارید. بنابراین شما باید تلاش کنید که تا جای ممکن دستتان برای تنظیمات بیشتر باز باشد.

برای این منظور باید ویدیوهای خنثی ضبط کنید و تنظیمات مربوط به کنتراست و وضوح در پائین‌ترین سطح ممکن قرار داشته باشند. همچنین پس از اینکه تجربه بیشتری هم کسب کردید می‌توانید کمی اشباع رنگ‌ها را نیز کاهش دهید. با انجام این کارها شما امکانات خیلی بیشتری برای اعمال تنظیمات مختلف خواهید داشت. قرار دادن تنظیمات مربوط به وضوح در پائین‌ترین سطح ممکن هم به شما کمک می‌کند که احتمال بروز Moire در عکس‌های شما به پائین‌ترین میزان ممکن برسد.

همچنین باید در حالت کاملا دستی فیلمبرداری کنید و از فیلمبرداری با حالت خودکار خودداری کنید. بزرگترین مشکل مربوط به فیلمبرداری با دوربین DSLR در حالت اتوماتیک این است که ممکن است با کمترین تغییر مقدار نوردهی در تصاویر شما، تنظیمات دوربین به صورت کامل تغییر کنند. این تغییر تنظیمات در ویدیو قابل مشاهده خواهند بود و باعث خواهند شد فیلم‌های ضبط شده توسط شما به نظر مبتدیانه برسند.

اکثر DSLRهای نیکون امکان تغییر دیافراگم در زمان فیلمبرداری در حالت Live-View را نمی‌دهند و این موضوع در زمان فیلمبرداری ممکن است مشکل خیلی بزرگی باشد. نیکون ۱ V2 و D800 به شما امکان تغییر دیافراگم در زمان فیلمبرداری در حالت Live View با استفاده از کنترل‌های خارجی را می‌دهند. در صورتی که با ایزو بالا هم عکاسی می‌کنید، قابلیت کاهش نویز دوربین خودتان را حتما روشن کنید.

۵) Moire و روش مقابله با آن

Moire یک الگوی ناخواسته است که ممکن است در زمان عکاسی و فیلمبرداری از سوژه‌هایی که الگوی ثابتی دارند (و اکثر ساخته دست انسان هستند) در تصاویر شما مشاهده شوند. در عکاسی این موضوع معمولا خیلی مهم نیست زیرا در دوربین‌های DSLR یک فیلتر اپتیکال Low-Pass قرار دارد که برای رفع این مشکل طراحی شده است. در برخی از دوربین‌های جدیدتر نیکون که تراکم پیکسلی بالاتری دارند این قابلیت حذف شده است ولی حتی در این دست دوربین‌ها نیز Moire مشکل خیلی مهمی در زمان عکاسی نیست.

اما قضیه فیلمبرداری کاملا متفاوت است و شما باید به شدت مراقب الگوهای Moire در فیلم‌های خودتان باشید. این اتفاق بیشتر زمان فیلمبرداری از سوژه‌هایی که الگوی ثابتی دارند مثل دیوارهای آجری، میله‌های آهنی، فنس، صندلی‌هایی که روکش پارچه‌ای دارند، لباس‌های الگودار و توری جلوی ماشین‌ها رخ می‌دهد و همچنین بیشتر وقتی که از این سوژه‌ها با لنزهای واید عکاسی می‌کنید دیده می‌شود. همیشه بهتر است به همراه خودتان یک لپ تاپ داشته باشید تا بتوانید صحنه‌هایی که ممکن است در آن‌ها Moire دیده شوند را بررسی کنید.

دوربین فیلم برداری DSLR

در صورتی که در ویدیوهای شما Moire وجود داشته باشد، در زمان ادیت نمی‌توانید آن را از بین ببرید. به همین خاطر بهترین کار این است که در صحنه فیلم را بررسی کنید و در صورتی که داخل آن اثری از Moire وجود داشت دوباره فیلمبرداری کنید تا این مشکل کمتر شود و یا کلا از بین برود. شما می‌توانید با کادربندی دوباره‌ی صحنه و یا کمی تغییر زاویه دوربین این کار را انجام دهید. برخی اوقات هم نزدیک شدن و یا دور شدن از سوژه این مشکل را به صورت کامل برطرف خواهد کرد.

در صورتی که Moire در بخشی از پس زمینه فیلم شما وجود دارد هم می‌توانید با تغییر دیافراگم دوربین، عمق میدان را کاهش دهید تا چیزی که باعث Moire شده است را تار کنید. همچنین می‌توانید با فیلمبرداری با استفاده از دیافراگم‌های بسته‌تر باعث شکست عمدی نور شوید تا تصاویر نرم‌تری داشته باشید. برخی اوقات به دلیل طبیعت صحنه تنها کاری که شما می‌توانید انجام دهید این است که Moire را کاهش دهید و نمی‌توانید آن را به صورت کامل حذف کنید. همین الان هم ویدیوهای تبلیغاتی زیادی در تلویزیون پخش می‌شوند که حاوی Moire هستند.

احتمال بروز Moire در ویدیوهای ضبط شده‌ی شما به بدنه دوربینی هم که از آن استفاده می‌کنید بستگی دارد. برای مثال Nikon D600 به شدت در مقابل این مشکل آسیب‌پذیر است و خیلی هم غیرقابل پیش‌بینی است. اما دوربین D800 در فیلمبرداری ۱۰۸۰ کمتر تحت تاثیر Moire قرار می‌گیرد و معمولا باعث بروز مشکلات جدی نمی‌شود. برخی مدل‌ها نیز مثل D5200 هیچ مشکلی از این لحاظ ندارند.

۶) شاتر غلتان و افکت ژله

اکثر سنسورها با شاتر گلوبال (دوربین‌های حرفه‌ای) یا شاتر غلتان (Rolling Shutter) عرضه می‌شوند. شاتر گلوبال تمام صحنه را به صورت همزمان در معرض نوردهی قرار می‌دهد اما شاتر غلتان صحنه را با فواصل زمانی مختلف در معرض نوردهی قرار می‌دهد. در صورتی که حرکات دوربین با سرعت زیادی انجام شوند، این نوع شاتر باعث می‌شود سوژه کمی داخل تصاویر شما جابجا شوند و برخی اوقات عناصر عمودی کمی کج دیده شوند. برای مقابله با این مشکل شما باید در زمان فیلمبرداری با دوربین DSLR حرکات خودتان را کمی آهسته‌تر انجام دهید. در صورتی که این موضوع ممکن نباشد هم می‌توانید بسته به نرم‌افزاری که استفاده می‌کنید ویدیوهای خودتان را در زمان ادیت تصحیح کنید.

۷) فوکوس دستی و استفاده از فوکوس تعقیبی

برای انجام تنظیمات فیلمبرداری دوربین‌ عکاسی باید مراقب فوکوس هم باشید. یکی از موضوعاتی که برای تهیه فیلم‌های خوب ضروری است ثبات است. اما در صورتی که از اتوفوکوس استفاده کنید، دوربین ممکن است در وسط فیلمبرداری فوکوس را به شکلی که اصلا خوشایند نیست تغییر دهد. به همین خاطر توصیه می‌شود همیشه با فوکوس دستی عکاسی کنید. در صورتی که می‌خواهید از تکنیک‌ها فوکوس خلاقانه مثل Focus Pulls (قرار دادن عناصر خارج از فوکوس در فوکوس) یا Rack Focusing (تعویض یک عنصر پس زمینه با عنصر پیش زمینه) باید از فوکوس دستی استفاده کنید.

ممکن است نیاز باشد یک یونیت فوکوس تعقیبی (Follow-Focus) تهیه کنید تا اجرای این تکنیک‌ها راحت‌تر باشد. همچنین با استفاده از این وسیله مقدار لرزش‌های دوربین هم کمتر خواهد شد زیرا شما به صورت مستقیم حلقه فوکوس را لمس نمی‌کنید.

۸) استفاده از لنزهای زوم

من یک صفحه پایه‌ی بلندتر برای یونیت فالو فوکوس خودم دارم که به من این امکان را می‌دهد که یک حلقه فوکوس ثانویه روی آن نصب کنم و با استفاده از آن مقدار زوم را هم تغییر دهم. این کار انتخاب‌های خلاقانه بیشتری برای فیلمبرداری در اختیار من قرار می‌دهد. زمانی که از لنزهای زوم دیافراگم متغیر استفاده می‌کنید باید به یاد داشته باشید که تغییر مقدار زوم باعث تغییر دیافراگم می‌شود و ممکن است نوردهی ویدیوهای شما نیز به دنبال آن تغییر کند. همیشه از دیافراگم‌هایی استفاده کنید که در ماکزیمم محدوده زوم لنز هم تغییر نمی‌کند و به همین خاطر هیچگونه تغییری در نوردهی شما ایجاد نخواهد شد.

۹) ملاحظات مربوط به ایزو و نوردهی

نویز فاکتوری است که در زمان فیلمبرداری هم به اندازه‌ی زمانی که عکاسی می‌کنید مشهود است و شما باید همیشه سعی کنید با کمترین مقدار ایزو ممکن فیلمبرداری کنید. از آنجایی که همیشه باید سرعت شاتر را با نرخ فریم خودتان تطابق دهید برای دستیابی به نوردهی صحیح در فیلم‌های خودتان همیشه با محدودیت‌هایی روبرو خواهید بود. به همین خاطر دستیابی به نوردهی صحیح در فیلم‌برداری خیلی سخت‌تر از عکاسی است. زیرا در عکاسی فقط کافی است دوربین را روی یک سه پایه نصب کنید و از سرعت شاترهای پائین‌تر استفاده نمائید اما در فیلمبرداری حتما باید از تجهیزات نورپردازی اضافه و قابل حمل استفاده کنید.

همچنین فیلمبرداری در طول روز و در شرایطی که نور خیلی زیاد است است هم کار چالش‌برانگیزی است زیرا باز هم باید نرخ فریم و سرعت شاتر را با هم تطبیق دهید و نمی‌توانید از سرعت شاترهای سریع‌تر استفاده کنید. احتمالا اغلب اوقات متوجه این موضوع می‌شوید که حتی در مقادیر ایزو پائین هم عکاسی با سرعت شاتر ۱/۶۰ ثانیه باعث نوردهی زیاد تصاویر شما خواهد شد. در صورتی که قرار است در فضاهای باز فیلمبرداری کنید، مطمئنا به یک فیلتر ND متغیر نیاز خواهید داشت تا بتوانید بخشی از نور ورودی به لنز را کاهش دهید و به خوبی سرعت شاتر و نرخ فریم را با هم تطبیق دهید.

در فیلم‌ها نویز بیشتر در قسمت‌های تیره و به شکل تعداد زیادی نقطه‌ی متحرک قابل دیدن است اما ممکن است در هایلایت‌ها نیز دیده شود. می‌توانید نویز را تا حدود زیادی در نرم‌افزارهای ادیت ویدیو کاهش دهید اما مثل عکاسی در اینجا هم بهتر است تا جای ممکن مطمئن شوید که نویز در فیلم‌های شما وجود ندارد. برای دستیابی به بهترین نتایج ممکن بهتر است با ایزو ۸۰۰ یا پائین‌تر به عکاسی بپردازید.

یک موضوع عجیب این است که ابعاد سنسور به هیچ عنوان نشان‌دهنده‌ی عملکرد دوربین در شرایط کم نور نیست. برای مثال برخی دوربین‌ها مثل D5200 به شدت در شرایط کم نور عملکرد خیلی خوبی دارند. در مورد فیلمبرداری هر دوربین ممکن است مشخصات متفاوتی داشته باشد و برخی اوقات این مشخصات به هیچ عنوان منطقی نیست.

در صورتی که قرار است در محیط‌های داخلی عکاسی کنید، بهتر است مبلغی را برای تجهیزات نورپردازی کنار بگذارید. مطمئن شوید پایه‌های نوری که تهیه می‌کنید دارای بالشتک‌های بادی هستند و زمانی که می‌خواهید ارتفاع آن‌ها را کاهش دهید به نورهای شما ضربه نمی‌خورد. همچنین ارتفاع آن‌ها نیز باید حدود ۲ تا ۳ متر باشد تا بتوانید یک نور همه جانبه‌ی خوب ایجاد کنید. من ترجیح می‌دهم از لامپ‌های فلورسنت با دمای رنگی نور روز استفاده کنم زیرا مصرف انرژی کمتری دارند، داغ نمی‌شوند و نور را به صورت یکدست‌تر منتشر می‌کنند. بهتر است از هدهای نوری هم استفاده کنید که چند عدد لامپ را می‌توانید روی آن‌ها نصب کنید. به این ترتیب می‌توانید با روشن/خاموش کردن برخی از لامپ‌ها به شدت نور مدنظر خودتان برسید.

۱۰) فرمت سنسور؛ FX، DX یا CX

این بخش از تنظیمات فیلمبرداری دوربین‌ عکاسی مخصوص دوربین‌های نیکون است اما برای دوربین‌های کانن و دیگر برندها نیز کاربرد دارد. دوربین‌های کانن با لنز قابل تغییر از سه سایز سنسور پایه استفاده می‌کنند: سنسور FX یا فول فریم در دوربین‌های D800 یا D610 استفاده می‌شود و سنسورهای DX نیز که فاکتور کراپ ۱٫۵ دارند در دوربین‌هایی مثل D7100 و D5300 مورد استفاده قرار می‌گیرند. سنسورهای CX هم در سری ۱ نیکون مورد استفاده قرار می‌گیرند و فاکتور کراپ آن‌ها ۲٫۷ است.

درست مثل عکاسی، مشخصات عمق میدان هر کدام از این دوربین‌ها متفاوت است. عکاسی با یک دیافراگم ثابت با سنسورهای FX، DX و CX باعث خلق نتایج متفاوت‌تری از لحاظ مقدار صحنه‌ای که در فوکوس است خواهد شد. سنسورهای FX کمترین عمق میدان را در هر دیافراگم دارند و سنسورهای CX نیز بیشترین عمق میدان ممکن را دارند.

استفاده از یک بدنه‌ی FX و یک بدنه‌ی DX یا یک بدنه‌ی FX و یک بدنه‌ی CX باعث می‌شود انتخاب‌های خلاقانه بیشتری نسبت به زمانی داشته باشید که فقط از یک بدنه استفاده می‌کنید. احتمالا برخی اوقات متوجه شوید که به دلیل شرایط نوری پیچیده شما فقط محدود به استفاده از دیافراگم‌هایی مثل f/4 هستید اما به عمق میدان خیلی بیشتری نیاز دارید. در این شرایط یک بدنه‌ی CX مثل نیکون ۱ V2 می‌تواند به شما کمک کند.

۱۱) دسترسی به ظاهر آنالوگ

یکی از بزرگترین مزایای استفاده از دوربین DSLR نسبت به دوربین فیلمبرداری عمق میدان کمی است که سنسورهای FX و تا حدود کمتری DX در اختیار شما قرار می‌دهند. با استفاده از این عمق میدان می‌توانید به یک پس زمینه‌ی نرم برسید و سوژه را به خوبی از پس زمینه جدا کنید. با استفاده خلاقانه از عمق میدان شما می‌توانید نگاه مخاطب را هدایت کنید و آن‌ها را به سمت داخل یا خارج صحنه هدایت کنید و توجه آن‌ها را هدایت کنید. یکی از دلایلی که فیلمبردارها ترجیح می‌دهند زمان فیلمبرداری با دوربین DSLR از لنزهای پرایم استفاده کنند همین موضوع است.

دفعه بعدی که در حال تماشای فیلم در منزل یا سینما بودید به نحوه‌ی فیلمبرداری صحنه‌ها و ادیت کلیپ‌ها توجه کنید. احتمالا متوجه خواهید شد که اکثر فیلم‌ها از ترکیب کلیپ‌های کوتاهی که بدون هیچگونه Transitionای به سرعت تغییر می‌کنند تشکیل شده‌اند. صحنه‌های اکشن اکثرا از تعداد زیادی کلیپ کوتاه که از زوایای مختلف فیلمبرداری شده‌اند تشکیل شده‌اند و با قرار گرفتن در کنار هم باعث می‌شوند که توهم حرکات پیاپی در مخاطب ایجاد شود.

تمامی حرکات دوربین کوتاه و اندازه‌گیری شده هستند و مقدار زوم و حرکات افقی و عمودی دوربین نیز به خوبی کنترل شده است. دقیقا این تکنیک‌ها هستند که باعث می‌شوند فیلم‌های ضبط شده توسط دوربین DSLR شما حرفه‌ای به نظر برسند. کلیپ‌های ویدیویی طولانی که از یک پرسپکتیو ثابت ضبط شده‌اند علاوه بر اینکه برای مخاطب خیلی کسل‌کننده هستند بلکه ادیت آن‌ها نیز خیلی زمان‌بر است و در صورتی که بخواهید بخش خاصی از آن‌ها را حذف کنید باید زمان زیادی را فقط صرف پیدا کردن آن بخش کنید.

۱۲) ملاحظات مربوط به صدا

میکروفون داخلی دوربین DSLR شما برای کارهای مربوط به مشتری کافی نیست. انواع مختلفی از میکروفون در بازار موجود است و شما بسته به نیاز خودتان می‌توانید هرکدام از آن‌ها را انتخاب کنید اما برای شروع کار بهتر است یک میکروفون شاتگان نسبتا با کیفیت تهیه کنید. ما نیکون ME-1 و Rode VideoMic Pro را توصیه می‌کنیم. البته لازم به ذکر است که Rode گزینه بهتری است. شما باید میکروفون‌های مختلف را هم با بدنه‌های دوربین خودتان تست کنید، زیرا عملکرد میکروفون‌ها ممکن است متفاوت باشد.

میکروفون شاتگان به گونه‌ای طراحی شده است که فقط صداهایی که در جلوی آن قرار دارند را ثبت کند و به همین خاطر می‌تواند برای حذف صداهای اضافی صحنه مناسب باشد. همچنین این نوع میکروفون می‌تواند صداهای تولید شده توسط لنز و دوربین را هم از بین ببرد. در صورتی که میکروفون شاتگان را بالای دوربین خودتان نصب می‌کنید به شدت مراقب باشید که سیم آن به بدنه‌ی دوربین برخورد نکند. زیرا این موضوع می‌تواند باعث انتقال نویز بدنه به فیلم‌ها شما شود.

در صورتی که می‌خواهید از این میکروفون در محیط‌های باز و یا محیط‌هایی که ممکن است منبع نویز به صورت مستقیم در پشت سر سوژه قرار داشته باشد، باید در نظر داشته باشید که آن نویز به صورت کامل در ویدیو ثبت خواهد شد. در این شرایط بهتر است میکروفون شاتگان خودتان را روی یک بوم وصل کنید و سپس با استفاده از پچ کورد آن را به دوربین متصل کنید. سپس میکروفون را با زاویه ۷۰ درجه بالای سر سوژه نگه دارید. با این کار نویز پس زمینه تقریبا به صورت کامل حذف خواهد شد. همچنین در صورتی که قرار است در فضای آزاد کار کنید بهتر است از یک ددکت هم روی میکروفون خودتان استفاده کنید، تا به صورت کامل نویز ناشی از باد را هم حذف کند.

سخن نهایی

به عنوان یک عکاس حرفه‌ای خیلی راحت می‌توانید خدمات خودتان را گسترش دهید و فیلمبرداری را هم داخل آن‌ها بگنجانید. با درک نقاط قوت و ضعف تجهیزات خودتان شما قادر خواهید بود پروژه‌هایی که برای تجهیزات شما مناسب هستند را انتخاب کنید و ضریب موفق خودتان را افزایش دهید.

بیشتر بخوانید