نورپردازی عکاسی پرتره
05
مارس

نورپردازی عکاسی پرتره

برای عکاسی پرتره، باید از نکات و الگوهای نورپردازی آگاهی داشت. نورپردازی عکاسی پرتره می تواند عکس های شما را عالی کرده یا برعکس خراب کند. نور اشتباه می تواند موضوع شما را بی روح، ناخوشایند و غیر جذاب کند. در این مقاله به ضروری ترین تکنیک های نورپردازی در استودیو برای خلق عکس های جالب و زیبا پرداخته می شود. این مقاله همچنین برخی از اصول نورپردازی را ارائه می دهد که در طول زمان، راهنمای عکاسان تازه کار و حرفه ای خواهد بود.

برای آموزش  عکاسی پرتره در شب میتوانید مقاله عکاسی پرتره در شب را مطالعه کنید.

برای گرفتن یک پرتره عالی، حداقل به چهار نور اصلی نیاز دارید:

  • نور اصلی یا کلیدی  Key light – Main light
  • نور پرکننده  light Fill
  • نور پشت  Back light
  • نور پس زمینه Background light

نور اصلی ، پرقدرت ترین نور در عکاسی است که سوژه را روشن می کند و به طور معمول کنار دوربین قرار می گیرد و در نورپردازی چهره بسیار تاثیر میگذارد.

نور پرکننده ، نوری است که شدت آن در مقایسه با نور اصلی کمتر است و در نورپردازی پرتره برای کمرنگ و نرم کردن سایه های نور اصلی استفاده می شود.

نور پشت ، نوری است که از پشت به سوژه تابانده می شود اما امروزه به صورت ریم لایت یا نور حاشیه ای درآمده و تقریبا بالای سر و شانه های سوژه را روشن می کند.

نور پس زمینه ، نوری است که امروزه کاربرد چندانی ندارد اما برای جدا کردن سوژه از پس زمینه هم رنگ، به زمینه تابانده می شود و جلوه خاصی به آن می دهد.

انواع دیگر نورها برای ایجاد حالات خاص در عکس پرتره استفاده می شوند.

 

۱- نورپردازی پرتره رامبراند Rembrandt Lighting

رامبراند، نقاشی هلندی است که در اثرهایش از این نوع نورپردازی استفاده می کرد؛ به همین خاطر این نوع نورپردازی ، به نام رامبراند شناخته می شود. نورپردازی رامبراند، نیمی از صورت را روشن می کند و در نیم دیگر صورت، مثلثی روشن روی گونه شخص تشکیل می شود.این نورپردازی معمولا برای چهره هایی که گونه های برجسته ای دارند استفاده می شود.

نورپردازی رامبراند

۲- نورپردازی پرتره پروانه ای Butterfly Lighting

در این نورپردازی ، سایه بینی باید بالای لب و به صورت نقش یک پروانه بیفتد. نور اصلی باید بالاتر از سوژه و پشت دوربین باشد. این نوع نورپردازی که نقص های چهره شخص را می پوشاند از قدیمی ترین متدهای نورپردازی در سبک پرتره است. در عکاسی از بازیگران کلاسیک هالیوود، از نورپردازی پروانه ای ، بسیار زیاد استفاده می شد؛ به همین خاطر این نوع نورپردازی ، پارامونت لایتینگ (Paramount Lighting) یا نورپردازی برتر هم نامیده می شود. اگر نورپردازی پروانه ای را به همراه یک زاویه دید low angel  ترکیب کنیم به پارامونت لایتینگ دست خواهیم یافت.

نورپردازی پروانه ای

۳- نورپردازی پرتره لوپ Loop Lighting

در این نورپردازی باید یک سایه کوچکی از زیر بینی ایجاد شود به طوری که اندکی به سمت گونه متمایل شده و سایه بینی، شبیه یک گره کوچک به نظر برسد. در نورپردازی لوپ ، نور با زاویه ۴۵ درجه از بالا و کنار دوربین به سوژه تابانده می شود. اگر شما به چند منبع نور دسترسی ندارید این نورپردازی بهترین انتخاب برای عکاسی پرتره خواهد بود.

نورپردازی لوپ

۴- نورپردازی پرتره صدفی Clamshell Lighting

اگر نور اصلی بالای نور پرکننده قرار بگیرد به نورپردازی صدفی می رسیم که بدون سایه بوده و پرتره تخت به نظر می رسد.

نورپردازی صدفی

۵- نورپردازی پرتره نیمه Half Lighting

در نورپردازی نیمه ، نصف صورت روشن و نصف دیگر تاریک است اما در نیمه تاریک صورت، چشم و پلک باید روشن باشد. معمولا این نوع نورپردازی برای پرتره هنرمندان یا موسیقی‌دان‌ها استفاده می شود. در این نورپردازی منبع نور باید در اطراف و تا حدودی پشت سوژه قرار بگیرد.

نورپردازی نیمه

۶- نورپردازی پرتره سخت Power Lighting

برای داشتن نور سخت لازم است نور کلیدی شما ارتفاعی هم اندازه با ارتفاع بینی سوژه داشته باشد. به این ترتیب یک سایه مثلثی شکل از بینی سوژه روی گونه او می افتد که با یک نور پرکننده قدرتمند باید محو شود.

۷- نورپردازی پرتره اسپرت Sport Lighting

در این نورپردازی که بیشتر برای نشان دادن حجم بدن و عضلات ورزشکاران به کار می رود باید نور پشت از دو طرف و از زاویه نزدیک به پشت سوژه تابانده شود.

نورپردازی اسپرت

۸- استفاده از کچ لایت (Catch light)

حتما در عکس ها به نور موجود در چشمان سوژه ها دقت کرده اید؛ قدرت این نور را دست گم نگیرید. کچ لایت (Catch light) یا نور داخل چشم باعث ایجاد حس زنده بودن تصویر می شود. کچ لایت می تواند به صورت منبعی جدا توسط اسنوت ها به چهره سوژه تابانده شود و یا همان نور اصلی و نور پرکننده باشد. برای داشتن کچ لایت های دایره ای، شکل بهترین راه استفاده از بیوتی دیش است.

نور طبیعی در مقابل نورپردازی پرتره استودیویی در نورپردازی عکاسی پرتره

معمولا عبارت “تنظیمات نورپردازی پرتره” برای مبتدیان ترسناک و چالش برانگیز است. اکثر افراد فکر می‌ کنند که کار با نور محیط راحت ‌تر است، اما متاسفانه همیشه این طور نیست. نور‌های مصنوعی اختصاصی برای این کار، دارای مزایای مهمی هستند:

  • نور مصنوعی به شما اجازه می‌ دهد تا انعطاف پذیری و خلاقیت بیشتری در نورپردازی مدل خود داشته باشید.
  • نور مصنوعی بیش از نور محیط، در کنترل شماست. 

برای نورپردازی عکاسی پرتره، باید تنظیمات دوربین خود را با نور محیط مطابقت دهید؛ حتی هنگامی که نور فلاش دوربین را با نور محیط ترکیب می کنید. ریسک این کار در این است که شاید شما از سرعت آهسته شاتر استفاده کنید، به ویژه اگر شما لنز f/1.4-2.8 سریع نداشته باشید.

با استفاده از نور مصنوعی، شما می توانید دیافراگم، ایزو و سرعت شاتر خود را تنظیم کنید. می توان به تنظیمات f/8، ایزوی ۲۰۰، سرعت شاتر ۱/۱۲۵ رجوع کرد و سپس قدرت نور را با توجه به نیازهای خود تنظیم کرد. علاوه بر سادگی این راه، می توان با هر لنزی که در بازار موجود است، عکس ‌برداری کرد. این شامل لنزهای ارزان قیمت نیز می شود.

در دوره آموزشی عکاسی پرتره، عکاس و مدرس، کریس ارویگ کاربرد عناصرى از قبیل مکان، نورپردازی طبیعى و مصنوعی و قوانین ترکیب بندی، در خلق تصاویر خارق العاده پرتره را بیان می کند. وی در این دوره آموزشی به بحث پیرامون پرتره نگارى و خصوصیاتى که یک پرتره ى تاثیرگذار و روایت گرانه باید داشته باشد، می پردازد. همچنین این دوره، به آموزش تکنیک های مهم عکاسی پرتره و ابزارهای لازم این نوع از عکاسی اشاره دارد.

نورپردازی عکاسی پرتره

 

نورپردازی عکاسی پرتره و نحوه استفاده از نور

هنگامی که سخن از نورپردازی عکاسی پرتره می شود، دو نوع نور نرم و سخت وجود دارد.

نور سخت، سایه های قوی، تاریک و مشخص ایجاد می ‌کند. نور نرم، سایه‌ های سبک ‌تر ایجاد می ‌کند و یک انتقال تدریجی بین مناطق تاریک و روشن تصویر وجود دارد.

چیزی که سبب می شود نورپردازی عکاسی پرتره سخت باشد یا نرم، منبع آن نیست؛ بلکه رابطه بین اندازه ظاهری منبع نور، در مقایسه با اندازه سوژه است. هنگامی که از افراد عکس می ‌گیرید، فلاش نور سخت ‌تری ایجاد می کند.

آخرین چیزی که در مورد نور باید بدانیم این است که شدت نور از قانون عکس مجذور پیروی می کند. به عنوان مثال، اگر فاصله بین منبع نور و سوژه دو برابر شود، شدت نور بر روی سوژه به میزان یک چهارم برابر کاهش می ‌یابد.

این خاصیت نور منجر به کاهش شدید نور (light fall-off) می شود. این اثر ناشی از خاصیت فیزیکی نور، اغلب در عکاسی پرتره استفاده می شود تا الگوی نور به صورت بهتری در مدل شما کنترل شود.

نورپردازی عکاسی پرتره و استفاده از تنظیمات نور چندگانه

این شیوه، روشی است که عکاسان پرتره حرفه ای، پرتره های استودیویی را ایجاد می ‌کنند. الگوهای نور پنهان و پیچیده ‌تر با چندین منبع نور امکان پذیر است. همچنین می توان با بیش از یک منبع نور، مدل را از پس زمینه جدا کرد.

نور‌های مختلف در چنین تنظیماتی نام خود را از عملکرد خود دریافت می کنند:

نور کلیدی

نور اصلی برای صحنه را این الگوی نور تعیین می کند. این اولین عدد است که در نسبت‌ های نورپردازی ذکر شده است (به عنوان مثال در نسبت روشنایی ۱:۴، نور کلیدی شماره ۴ است).

نور پرکننده

برای پر کردن و روشن کردن سایه ها استفاده می شود، نور‌های پرکننده به طور کلی ضعیف‌ تر از نور‌های کلیدی هستند. این عدد دومی است که در نسبت‌ های نورپردازی ذکر شده است (به عنوان مثال در نسبت نورپردازی ۱:۴، نور پر نور، شماره ۱ است)

نورپردازی عکاسی پرتره

نور مو یا جداسازی یا حاشیه

این نوع از نورپردازی باعث می شود که مدل شما با پس زمینه ترکیب شود. این نور‌ها معمولا در پشت مدل قرار می ‌گیرند و بخش ‌هایی از پیکر و حاشیه مدل را هایلایت می کنند.

نور پس زمینه

نور پس زمینه به ویژه برای پرتره های کلیدی مفید است و در نور پردازی چهره بسیار مهم اسا. همچنین می توان آن را به عنوان یک نور جداسازی با چندین منبع نور استفاده کرد. یا به وسیله استفاده همزمان با برخی از ژل‌ های رنگی، می توان رنگ پس زمینه را تغییر داد.

نورهای چندگانه

نورهای چندگانه همچنین می‌ توانند کنتراست تصویر را تغییر دهند. آنها نسبت نور بین نور کلیدی و پرکننده را تغییر می ‌دهند. تصاویر با کنتراست بالا، با نسبت نورپردازی کلیدی به نور پرکننده از ۱:۸ یا بیشتر، بهترین شیوه نورپردازی برای مدل ‌های مردانه است. نسبت متعادل ‌تر مانند ۱:۴ یا ۱:۳ یا کمتر، برای مدل ‌های زن مناسب ‌تر است.

به خاطر داشته باشید که این موارد، دستورالعمل هستند. در عکاسی، گذر از قوانین یا شکستن قوانین قابل قبول است.

نورپردازی عکاسی چهره